گويند : بايد نخست كمى بر پهلوى راست خوابيد تا غذا به قعر معده رود و سپس خواب درازى بر پهلوى چپ كرد تا كبد روى معده افتد و مانند لحاف آن را در زير گيرد و با گرمى نيرومند خود گرمش كنند ، و چون هضم كامل شد باز به پهلوى راست خوابيد تا بهتر شيرهء آن به كبد سرازير شود . از مجلسى ( ره ) - قرامطه يك دسته‌اى بودند كه محمد بن اسماعيل بن جعفر الصادق ( ع ) را امام مىدانستند در ظاهر ، ولى در باطن ملحد بودند و منكر شريعت ، زيرا بيشتر محرمات را تجويز مىكردند و نماز را همان به اطاعت امام تفسير مىكردند ، و زكات را به همان پرداخت خمس مال به امام ، و روزه را به نگهدارى اسرار ، و زنا را عبارت از فاش كردن آن مىدانستند و آنها را به نام قرمطى خواندند براى آنكه يكى از رؤساى آنها در آغاز كار خط مقرمط مىنوشت و بدان منسوب شدند . از مجلسى ( ره ) - قوله وزرت ، ظاهر اين است كه مقصود بيان اين باشد كه پيش از آن براى زيارت امام رضا ( ع ) به طوس رفته بوده است و اقامهء او در عراق و تصميم براى حج بعد از آن بوده است چنانچه از عبارات بعد معلوم مىشود ، و نسخهء ارشاد و كمال الدين صدوق عليه الرحمه هم بر اين معنى دلالت دارند . تقاضاى او از ابى جعفر در بارهء پاسخ نامهء او بوده است كه به ناحيهء مقدسه نوشته بود . قوله الا عن بينة عن امري ، مقصود روشن شدن و اطمينان كامل به وجود امام قائم است يا علم به اينكه آن حضرت او را پذيرفته و در شمار شيعيان خود محسوب داشته و يا اطمينان از صدور جواب نامه مقصودش بوده است . محمد بن احمد كه در اين خبر نامبرده شده از سفراى معروف امام نيست ولى از پاره اخبار ظاهر مىشود كه جز نواب معروف جمعى ديگر هم